Lodijke

NL Texte en néerlandais Pas encore d'article dans ta langue : extrait en néerlandais.

Lodijke was een dorp en heerlijkheid in Zuid-Beveland, in de Nederlandse provincie Zeeland. Door overstromingen in 1530 en 1532 verdween het dorp in de zee en sindsdien ligt het op de bodem van het Verdronken Land van Zuid-Beveland. De plek waar het dorp ooit lag, staat bekend als het Gat van Lodijke. Ook de vaargeul Lodijksche Gat herinnert nog aan het verdronken dorp. De naam Lodijke betekent 'dijk langs de loet', waarbij het woord loet staat voor kreek. De parochie Lodijke is waarschijnlijk begin 13e eeuw gesticht en behoorde toe aan het Utrechtse kapittel van Oudmunster. In 1240 werd melding gemaakt van een kerk in het nabijgelegen dorp Nieuwkerke: vermoedelijk is deze kerk gesticht vanuit Lodijke. De heerlijkheid Lodijke was in bezit van de heren van Reimerswaal en zij bouwden in de 13e eeuw hun kasteel Loonburg nabij het dorp Lodijke. Jan zonder Genade wist op 1 januari 1301 Jan van Renesse en Floris van Borssele te verslaan nabij Lodijke. Op 5 november 1530 brak de dijk door tijdens de Sint-Felixsvloed, maar ambachtsheer Adriaan van Reimerswaal wilde het gat niet dichtmaken: hij hoopte dat het kolkende zeewater een natuurlijke haven voor hem zou uitschuren nabij zijn kasteel.